پذیرینو
- خانه
- راهنمای اپلای
- پیدا کردن استاد
پیدا کردن استاد برای اپلای: روش قدم‌به‌قدم انتخاب استاد فعال و دارای فاند
پیدا کردن استاد برای اپلای یعنی پیدا کردن کسی که همین حالا روی موضوع شما مقاله می‌دهد، پول استخدام دانشجو دارد و وقت خواندن ایمیل شما را دارد. سریع‌ترین راهش گشتن در مقاله‌های دو سه سال اخیر است، نه در لیست اعضای هیئت‌علمی دانشکده‌ها. بعد چند نشانهی ساده کمک می‌کند بفهمید به کدام‌ها زودتر ایمیل بزنید و لیستتان را طوری بچینید که همه‌اش رقابت سنگین نباشد.
چرا لیست اعضای هیئت‌علمی کافی نیست
روش رایج این است: رتبه‌بندی QS یا Times را باز می‌کنید، دانشگاه‌ها را یکی‌یکی می‌گردید، به صفحهی دانشکده می‌روید و حوزه‌ی پژوهشی استادها را می‌خوانید. این روش دو مشکل دارد.
اول این‌که کند است. برای یک لیست پنجاه‌نفره باید صدها صفحه را بخوانید. برای همین مؤسسه‌های اپلای برای ساختن همین لیست یکی دو هفته وقت و برای هر استاد ده‌ها هزار تومان می‌گیرند.
دوم، و مهم‌تر، این‌که صفحهی دانشکده اغلب قدیمی است. استادی که ده سال پیش روی «پردازش تصویر» کار می‌کرد، ممکن است الان سراغ رباتیک رفته باشد و هنوز همان متن قدیمی در صفحه‌اش باشد. ایمیل شما آن وقت به موضوعی اشاره می‌کند که دیگر برایش مهم نیست، و استاد همین را از جمله‌ی دوم می‌فهمد.
قدم ۱: موضوعتان را به زبان مقاله‌ها بنویسید
قبل از هر جستجو، علایقتان را در دو سه عبارت تخصصی انگلیسی بنویسید؛ همان عبارت‌هایی که در عنوان و چکیده‌ی مقاله‌ها می‌آید. «هوش مصنوعی در پزشکی» برای جستجو خیلی کلی است. «deep learning for mammography screening» یا «federated learning on clinical data» نتیجه‌ی دقیق می‌دهد.
- از عنوان پایان‌نامه و دو سه مقاله‌ای که در پایان‌نامه بیشتر به آن‌ها ارجاع داده‌اید شروع کنید.
- برای هر موضوع یک عبارت اصلی و دو عبارت نزدیک بنویسید. مثلاً «solid-state electrolyte»، «lithium metal anode» و «dendrite suppression».
- عبارت‌های خیلی عمومی مثل «machine learning» را تنها جستجو نکنید؛ همیشه کنار یک کاربرد یا روش مشخص بیاورید.
قدم ۲: نویسنده‌های ارشد مقاله‌های اخیر را پیدا کنید
مقاله‌های اخیر نشان می‌دهند هر استاد الان روی چه کار می‌کند. چند منبع برای پیدا کردنشان:
- مقاله‌هایی که خودتان خوانده‌اید. مرجع‌های پایان‌نامه‌تان را مرور کنید و ببینید نویسنده‌ی آخر هر مقاله الان کجاست.
- گوگل اسکالر. عبارتتان را جستجو کنید، بازه‌ی زمانی را روی سه سال اخیر بگذارید و نویسنده‌های مقاله‌های مرتبط را یادداشت کنید. روش کامل، با ترفندهای جستجو و خطاهای رایج، در راهنمای پیدا کردن استاد با گوگل اسکالر آمده است.
- کنفرانس‌ها و مجله‌های اصلی رشته. فهرست مقاله‌های پذیرفته‌شده‌ی کنفرانس امسال رشته‌تان تازه‌ترین تصویر از این است که چه کسی روی چه کاری است.
- ابزارهای مقاله‌محور. پذیرینو همین قدم را خودکار انجام می‌دهد: علایق فارسی شما را به عبارت‌های تخصصی تبدیل می‌کند، مقاله‌های سه سال اخیر را در کشورهای هدفتان می‌گردد و نویسنده‌های ارشد را جدا می‌کند. جزئیات روش در صفحهی روش کار پذیرینو آمده است.
کدام نویسنده استاد است؟
در بیشتر رشته‌های مهندسی، علوم پایه و پزشکی، نویسنده‌ی آخر یا نویسنده‌ی مسئول (Corresponding author) سرپرست کار است. نویسنده‌ی اول معمولاً دانشجو یا پست‌داک است و نمی‌تواند شما را بپذیرد. سه استثنا را بدانید:
- در ریاضی، اقتصاد و بخشی از علوم نظری ترتیب نویسنده‌ها الفبایی است. آن‌جا باید صفحهی هر نفر را جدا ببینید.
- در مقاله‌های بزرگ چندمؤسسه‌ای (مثلاً فیزیک ذرات یا ژنومیک) نویسنده‌ی آخر لزوماً سرپرست آزمایشگاه شما نیست.
- پست‌داک‌ها هم گاهی نویسنده‌ی مسئول‌اند. عنوان شغلی را در صفحهی دانشگاه چک کنید: Assistant، Associate یا Full Professor می‌توانند دانشجو بگیرند؛ Postdoctoral fellow و Research scientist معمولاً نه.
قدم ۳: نشانه‌هایی که شانس پذیرش را بالا می‌برند
فعال بودن در دو سال اخیر
استادی که دو سال است مقاله‌ای منتشر نکرده، یا بازنشستگی‌اش نزدیک است، یا به کار اداری رفته، یا آزمایشگاهش کوچک شده. استادهایی که هر سال چند مقاله با دانشجوهای خودشان دارند، معمولاً دانشجوی تازه هم لازم دارند.
بودجه‌ی پژوهشی
در بیشتر کشورها حقوق دانشجوی دکتری از بودجه‌ی پروژه‌های استاد پرداخت می‌شود. استادی که گرنت تازه گرفته، به احتمال زیاد باید دانشجو استخدام کند. راه‌های بررسی:
- آمریکا: جستجوی نام استاد در NSF Award Search و NIH RePORTER. گرنتی که تاریخ پایانش دو سه سال بعد است نشانهی خوبی است.
- کانادا: نام NSERC، CIHR یا SSHRC در بخش Acknowledgments مقاله‌های اخیر.
- آلمان و اروپا: پروژه‌های DFG در پایگاه GEPRIS، و گرنت‌های ERC در CORDIS.
یک دام رایج: بخش Funding هر مقاله بودجه‌ی همه‌ی نویسنده‌ها را فهرست می‌کند. فقط بودجه‌دهنده‌های کشور خود استاد به آزمایشگاه او پول می‌رسانند. فهرست کامل بودجه‌دهنده‌های هر کشور در راهنمای پوزیشن دکتری فول‌فاند آمده و فرق RA، TA و بورسیه را در انواع فاند دکتری ببینید.
هیئت‌علمی جوان
استادیارهایی که چند سال است آزمایشگاهشان را راه انداخته‌اند (معمولاً پنج تا دوازده سال بعد از اولین مقاله‌شان) فعال‌تر دنبال دانشجو می‌گردند، ایمیلها را خودشان می‌خوانند و رقابت برایشان کمتر از استادهای مشهور است. عیبشان این است که اسم کمتری دارند. اما برای شروع مسیر پژوهشی، استادی که وقت می‌گذارد اغلب از استاد مشهوری که ماهی یک بار دانشجویش را می‌بیند ارزشمندتر است.
تازه‌وارد به دانشگاه
استادی که یکی دو سال است به دانشگاه فعلی آمده، معمولاً بودجه‌ی راه‌اندازی (Startup) دارد و اولین دانشجوهایش را همین حالا جذب می‌کند. این نشانه را از تغییر وابستگی سازمانی در مقاله‌هایش می‌شود فهمید: مقاله‌های قدیمی با یک دانشگاه، مقاله‌های امسال با دانشگاه دیگر.
صفحهی آزمایشگاه
بخش «Join us» یا «Open positions» را ببینید. تعداد دانشجوهای فعلی و این‌که چند نفرشان امسال فارغ‌التحصیل می‌شوند هم سرنخ خوبی است: وقتی سه دانشجوی سال آخر دارد، جا برای نفر تازه باز می‌شود. اگر صفحه صریح نوشته «I am not recruiting this year»، همین را جدی بگیرید.
قدم ۴: لیست متعادل بچینید
متقاضی‌های زیادی فقط به استادهای ده دانشگاه اول دنیا ایمیل می‌زنند و بعد از پنجاه ایمیل بی‌جواب ناامید می‌شوند. لیست بهتر ترکیبی از سه گروه است:
| گروه | چه دانشگاه‌هایی | سهم پیشنهادی |
|---|---|---|
| بسیار رقابتی | دانشگاه‌های سطح اول دنیا و استادهای مشهور | حدود یک‌چهارم |
| رقابتی | دانشگاه‌های پژوهشی خوب که اسم کمتری دارند ولی آزمایشگاه فعال و بودجه‌ی خوب دارند | حدود نصف |
| شانس بالاتر | دانشگاه‌های کوچک‌تر یا تازه‌تر، و استادیارهای جوان | حدود یک‌چهارم |
دو نکته در این تقسیم: رده‌ی کلی دانشگاه همه‌چیز نیست، چون دانشگاه متوسط ممکن است در یک رشته‌ی مشخص آزمایشگاه درجه‌یک داشته باشد. و کشور را هم در نظر بگیرید؛ روال اپلای در آمریکا، کانادا، آلمان، انگلستان، استرالیا، ایتالیا و کشورهای شمال اروپا با هم فرق جدی دارد.
قدم ۵: برای هر استاد یک ردیف نگه دارید
برای هر استاد این‌ها را در یک جدول نگه دارید:
- نام، دانشگاه و صفحهی شخصی
- ایمیل و منبعش (صفحهی دانشگاه، مقاله، ORCID)
- یکی دو مقالهی اخیری که در ایمیل به آن‌ها اشاره می‌کنید، با یک جمله درباره‌ی نکته‌ی فنی‌شان
- نشانهی بودجه و منبعش
- تاریخ ایمیل اول، تاریخ فالوآپ و جواب
این جدول هم جلوی ایمیل تکراری را میگیرد، هم موقع مصاحبه به کارتان می‌آید. برای پیدا کردن ایمیل، اول صفحهی شخصی و صفحهی دانشکده را ببینید. در رشته‌های پزشکی و زیستی، ایمیل نویسنده‌ی مسئول معمولاً در خود مقاله چاپ شده است. آدرس را حدس نزنید؛ ایمیلی که برگردد هیچ‌وقت خوانده نمی‌شود و ایمیلی که به آدرس اشتباه برود ممکن است دست کس دیگری بیفتد.
اشتباه‌های رایج در پیدا کردن استاد برای اپلای
- انتخاب از روی عنوان کلی. «Machine Learning» در صفحهی دانشکده یعنی تقریباً هیچ. مقاله‌ها را ببینید.
- ایمیل به نویسنده‌ی اول. دانشجوی دکتری نمی‌تواند شما را بپذیرد، هرچقدر هم مقاله‌اش به کار شما نزدیک باشد.
- نادیده گرفتن روال دانشکده. در بعضی برنامه‌ها پذیرش کاملاً با کمیته است و ایمیل به استاد اثر کمی دارد. صفحهی Admissions را اول بخوانید.
- ایمیل به دو استاد یک آزمایشگاه در یک روز. استادها با هم حرف می‌زنند. اگر دو نفر از یک گروه برایتان مناسب‌اند، اول به یکی ایمیل بزنید.
- شروع دیرهنگام. پیدا کردن و بررسی بیست سی استاد چند هفته وقت می‌برد. زمان‌بندی دقیق را در راهنمای بهترین زمان ایمیل به استاد ببینید.
بعد از لیست: ایمیل
پیدا کردن استاد برای اپلای نصف کار است؛ وقتی لیست آماده شد، نوبت نوشتن است. ساختار چهارپاراگرافی و اشتباه‌های رایج در راهنمای ایمیل به استاد آمده و سه ایمیل واقعی با تحلیل جمله‌به‌جمله در نمونه ایمیل به استاد. قبل از فرستادن هم می‌توانید متن را در ابزار رایگان بررسی ایمیل امتحان کنید. رزومه‌ای که پیوست می‌کنید هم باید آکادمیک باشد، نه کاری؛ راهنمای رزومه آکادمیک ساختارش را توضیح می‌دهد.
پرسش‌های کوتاه
برای اپلای دکتری به چند استاد ایمیل بزنم؟
برای بیشتر متقاضیها بین ۲۰ تا ۴۰ استاد منطقی است، در چند موج پنج تا دهتایی. عدد کمتر شانس را پایین میآورد و عدد خیلی بیشتر معمولاً یعنی ایمیلها اختصاصی نیستند.
استاد مشهور بهتر است یا استادیار جوان؟
برای شروع مسیر پژوهشی، استادیار فعالی که بودجه دارد و خودش ایمیلها را می‌خواند اغلب انتخاب بهتری است. لیست خوب ترکیبی از هر دو است.
از کجا بفهمم استاد دانشجو میگیرد؟
سه نشانهی قابل اعتماد: مقالهی تازه با دانشجوهای خودش، گرنت فعالی که چند سال دیگر ادامه دارد، و بخش Open positions در صفحهی آزمایشگاه. هیچکدام قطعی نیست؛ سؤال آخر را در ایمیل بپرسید.
پیدا کردن استاد برای ارشد هم لازم است؟
فقط برای ارشد پژوهشی، مثل Thesis-based در کانادا یا MPhil در استرالیا. برای ارشد درسی و بیشتر ارشدهای اروپا پذیرش با دانشکده است و استاد نقشی ندارد.
استاد اپلای‌تان را پیدا می‌کنیم و ایمیلش را می‌نویسیم
موضوع پژوهشی‌تان را فارسی بنویسید. لیست استادها رایگان است و ۳ استاد اول هم با ثبت‌نام رایگان باز می‌شود.
پیدا کردن استادها