پذیرینو
- خانه
- راهنمای اپلای
- اپلای دکتری به تفکیک کشور
اپلای دکتری استرالیا: پیدا کردن سوپروایزر، بورسیه RTP و دورهای اپلای
اپلای دکتری استرالیا یک قاعده‌ی اصلی دارد: در بیشتر دانشگاهها پرونده بدون موافقت یک سوپروایزر بررسی نمی‌شود. پس قدم اول پیدا کردن استادی است که روی موضوع شما کار می‌کند و حاضر است از پرونده‌تان حمایت کند. فاند معمولاً از بورسیهی RTP یا بورس دانشگاه می‌آید که رقابتی است و در آن سوابق پژوهشی، مخصوصاً مقاله، وزن زیادی دارد. اپلای در دورهای مشخصی انجام می‌شود که معمولاً چند ماه قبل از شروع بسته می‌شوند.
سوپروایزر اول، اپلای بعد
روال معمول دانشگاه‌های استرالیا این است:
- استادی را که روی موضوع شما کار می‌کند پیدا می‌کنید و به او ایمیل می‌زنید.
- اگر علاقه داشت، معمولاً یک جلسه‌ی آنلاین می‌گذارید و گاهی پروپوزال کوتاهی میخواهد.
- استاد موافقت می‌کند و شما با نام او اپلای می‌کنید. بعضی دانشگاهها تأیید کتبی سوپروایزر را در فرم میخواهند.
چند دانشگاه به‌جای تماس مستقیم، فرم ابراز علاقه (Expression of Interest) دارند که دانشکده خودش آن را به استاد مناسب می‌رساند. صفحهی «How to apply» یا «Graduate research» هر دانشگاه را اول بخوانید و همان روال را دنبال کنید.
بورسیه RTP و بورس دانشگاهها
بورسیهی اصلی دکتری در استرالیا Research Training Program است که دولت میدهد و دانشگاهها پخش میکنند. کنار آن، بیشتر دانشگاهها بورس‌های داخلی با نام خودشان دارند. بورس کامل معمولاً شامل این‌هاست:
- پوشش شهریه (Tuition fee offset)
- حقوق سالانه (Stipend) که معاف از مالیات است و مبلغش بسته به دانشگاه فرق می‌کند؛ رقم سال ورود را در صفحهی بورس ببینید.
- بیمه‌ی درمانی دانشجویی (OSHC) در بسیاری از بورس‌های بینالمللی
بورس معمولاً برای سه تا سه سال و نیم است و گاهی شش ماه تمدید می‌شود.
چه چیزی در رقابت بورسیه امتیاز می‌آورد
دانشگاهها پرونده‌های بینالمللی را با یک امتیاز عددی رتبه‌بندی میکنند که بیشترش از این‌ها می‌آید:
- معدل و رتبه‌ی دانشگاه در مقطع قبل
- پایان‌نامه‌ی پژوهشی و نمره‌اش
- مقاله: مقالهی چاپشده یا پذیرفتهشده در مجله یا کنفرانس معتبر، مخصوصاً با نویسندهی اول بودن، تفاوت بزرگی می‌سازد.
- سابقهی پژوهشی دیگر: دستیار پژوهشی، کار صنعتی مرتبط، جایزه.
حمایت قوی سوپروایزر هم مهم است؛ در بعضی دانشگاهها استاد می‌تواند پرونده‌ای را که برایش مهم است جلو بیندازد.
بورس روی پروژه‌ی استاد
راه دوم، و برای خیلی‌ها راحت‌تر، بورسی است که روی گرنت خود استاد تعریف شده. منبع اصلی پژوهش در استرالیا ARC (برای علوم، مهندسی و علوم انسانی) و NHMRC (برای پزشکی) است. گرنت‌های ARC مثل Discovery، Linkage (پروژه‌ی مشترک با صنعت) و DECRA (برای پژوهشگرهای جوان) در پایگاه داده‌ی عمومی ARC با نام استاد جستجو می‌شوند. استادی که گرنت تازه گرفته، گاهی بورس پروژه‌ای دارد که خارج از دور رقابتی اصلی پر می‌شود. این را صریح در ایمیل یا جلسه بپرسید. توضیح کلی بودجه‌دهنده‌ها در راهنمای پوزیشن دکتری فول‌فاند آمده است.
کدام دانشگاهها؟
هشت دانشگاه پژوهشی بزرگ استرالیا (Group of Eight) بیشترین بودجه‌ی پژوهشی را دارند و رقابتشان هم بیشتر است: ملبورن، سیدنی، ANU، UNSW، کوئینزلند، موناش، وسترن استرالیا و آدلاید. دانشگاه‌های فناوری مثل UTS، RMIT و QUT و دانشگاه‌هایی مثل ولونگونگ، نیوکاسل، دیکین و کرتین هم در رشته‌های مشخصی آزمایشگاه‌های قوی دارند و رقابت بورسیه در آن‌ها گاهی کمتر است. لیست متعادل ترکیبی از هر دو گروه است.
ایمیل به سوپروایزر استرالیایی
- لحن مؤدب ولی ساده، نزدیک به آمریکا. «Dear Professor [Last name]» یا «Dear Dr [Last name]» (در استرالیا خیلی از استادها عنوان Dr دارند).
- ترم ورود و این‌که دنبال بورسیه‌اید را صریح بنویسید. استاد باید بداند پرونده‌تان را برای کدام دور بورسیه آماده کند.
- مقاله‌هایتان را در یک خط با وضعیت دقیق بیاورید (چاپشده، پذیرفتهشده، در حال داوری). در استرالیا این مستقیم روی شانس بورسیه اثر دارد.
- پروپوزال کوتاه یک صفحه‌ای آماده داشته باشید؛ خیلی از استادها بعد از ایمیل اول آن را میخواهند. ساختارش در راهنمای ریسرچ پروپوزال آمده است.
ساختار کامل ایمیل در راهنمای ایمیل به استاد و سه نمونه‌ی واقعی در نمونه ایمیل به استاد آمده است.
زمان‌بندی و دورهای اپلای دکتری استرالیا
دانشگاه‌های استرالیا برای بورسیهی بینالمللی معمولاً یکی دو دور اصلی در سال دارند و تاریخ‌ها از دانشگاهی به دانشگاه دیگر فرق می‌کند. الگوی رایج:
- دور اصلی: اغلب در نیمه‌ی دوم سال میلادی بسته می‌شود، برای شروع در اوایل سال بعد.
- دور دوم: بعضی دانشگاهها دوری در اوایل سال دارند، برای شروع در نیمه‌ی سال.
- مکاتبه: دست‌کم دو سه ماه قبل از بسته شدن دور با سوپروایزر تماس بگیرید. استاد برای حمایت از پرونده وقت میخواهد.
تاریخ دقیق دورهای سال خودتان را در صفحهی «Scholarship round dates» هر دانشگاه ببینید. زمان ویزای دانشجویی (Subclass 500) را هم در نظر بگیرید؛ بررسی پرونده‌ی متقاضی‌های ایرانی ممکن است چند ماه طول بکشد.
پرونده‌ی اپلای دکتری استرالیا
- پروپوزال پژوهشی: بیشتر دانشگاهها طرح دو تا پنج صفحه‌ای میخواهند که با سوپروایزر هماهنگ شده باشد. ساختارش در راهنمای ریسرچ پروپوزال آمده است.
- رزومه‌ی آکادمیک: با فهرست دقیق مقاله‌ها و وضعیت هر کدام. چون مقاله در امتیاز بورسیه وزن دارد، آن را بالای رزومه بیاورید. راهنمای رزومه آکادمیک
- ریز نمرات و مدرک‌ها با ترجمه‌ی رسمی انگلیسی، و گاهی توضیح مقیاس نمره‌دهی دانشگاه.
- معرف‌ها: دو یا سه نفر، ترجیحاً استادهایی که با آن‌ها پژوهش کرده‌اید. بعضی دانشگاهها فرم معرف آنلاین دارند.
- مدرک زبان: معمولاً IELTS آکادمیک با نمرهی کل ۶٫۵ و هیچ بخشی کمتر از ۶.
اشتباه‌های رایج متقاضی‌های ایرانی
- اپلای بدون سوپروایزر. در بیشتر دانشگاهها پرونده‌ی بدون حمایت سوپروایزر حتی وارد رقابت بورسیه نمی‌شود.
- تماس دیرهنگام. ایمیل دو هفته قبل از بسته شدن دور، برای جلسه و هماهنگی پروپوزال وقت نمی‌گذارد.
- نادیده گرفتن پروژه‌های پژوهشی استاد. بورس روی گرنت استاد گاهی راحت‌تر از بورس رقابتی دانشگاه به دست می‌آید. این را بپرسید.
- فهرست مقالهی مبهم. مقاله‌ای که «submitted» نوشته شده ولی هنوز فرستاده نشده، اعتبار کل پرونده را خراب می‌کند.
- تمرکز فقط روی هشت دانشگاه بزرگ. رقابت بورسیه در این‌ها شدیدتر است؛ لیست متعادل شانس را بالا میبرد.
استادهای فعال در دانشگاه‌های استرالیا را از همان روشی پیدا کنید که در راهنمای پیدا کردن استاد برای اپلای آمده است. پذیرینو استرالیا را هم بین کشورهای هدف دارد و بودجه‌دهنده‌های استرالیایی مثل ARC و NHMRC را در مقاله‌های اخیر هر استاد کنار نامش نشان میدهد.
MPhil: راه دیگر ورود
اگر لیسانس دارید یا سابقهی پژوهشی‌تان کم است، ارشد پژوهشی (MPhil یا Master by Research) گزینه‌ی واقعی است. دوساله است، مثل دکتری سوپروایزر میخواهد و گاهی بورسیه هم دارد. بعضی دانشگاهها اجازه می‌دهند دانشجوی MPhil خوب بعد از یک سال به دکتری منتقل شود. ایمیل مخصوص ارشد پژوهشی را در این راهنما ببینید.
پرسش‌های کوتاه
بورسیه RTP استرالیا چیست؟
بورس دولتی Research Training Program که دانشگاهها پخش میکنند و معمولاً شهریه را میپوشاند و حقوق سالانهی معاف از مالیات میدهد. برای دانشجوی بینالمللی رقابتی است و سوابق پژوهشی وزن زیادی دارد.
برای دکتری استرالیا مقاله لازم است؟
شرط رسمی نیست، ولی در رقابت بورسیهی بینالمللی تقریباً تعیینکننده است. مقالهی چاپشده یا پذیرفتهشده، مخصوصاً با نویسندهی اول بودن، امتیاز پرونده را مستقیم بالا میبرد.
MPhil استرالیا چه فرقی با دکتری دارد؟
ارشد پژوهشی دوساله است و مثل دکتری سوپروایزر میخواهد. برای کسی که لیسانس دارد یا سابقهی پژوهشی کمی دارد، گاهی راه ورود به دکتری است.
نمرهی زبان دکتری استرالیا چقدر است؟
معمولاً IELTS آکادمیک با نمرهی کل ۶٫۵ و هیچ بخشی کمتر از ۶؛ بعضی رشتهها بیشتر میخواهند. حد دقیق را در صفحهی دانشگاه ببینید.
استاد اپلای‌تان را پیدا می‌کنیم و ایمیلش را می‌نویسیم
موضوع پژوهشی‌تان را فارسی بنویسید. لیست استادها رایگان است و ۳ استاد اول هم با ثبت‌نام رایگان باز می‌شود.
پیدا کردن استادها